Κυριακή, 7 Ιουνίου 2009

Φως



Την πόρτα ανοίγω το βράδυ,
τη λάμπα κρατάω ψηλά,
να δούνε της γης οι θλιμμένοι,
να ’ρθούνε, να βρουν συντροφιά.
Να βρούνε στρωμένο τραπέζι,
σταμνί για να πιει ο καημός
κι ανάμεσά μας θα στέκει ο πόνος, του κόσμου αδερφός.
Να βρούνε γωνιά ν’ ακουμπήσουν,
σκαμνί για να κάτσει ο τυφλός
κι εκεί καθώς θα μιλάμε
θα ’ρθει συντροφιά κι ο Χριστός

11 σχόλια:

ΕΛΕΝΑ είπε...

Πολύ όμορφο!!!!
Καλή βδομάδα εύχομαι:))

heart n soul είπε...

επίσης Έλενα:)

Μάγια είπε...

:)

witch of daffodils είπε...

καλημέρα αγαπητη,
μου λείψατε :)

heart n soul είπε...

Μάγια:)
Μάγισσα γιου του:)

sadigi είπε...

να οι αντιστάσεις που λέγαμε :)

heart n soul είπε...

sadigi:)

Skouliki είπε...

καλησπερα

ετσι παντα ενα φως μας κανει να αναθεωρησουμε την ροτα της ζωης

σημ.επιτρεψε μου να σε καλεσω αν θελεις και εσυ εδω
http://keeponblogging.forumotion.com

kiki είπε...

Όμορφο και όμορφη φωτό!

Ανώνυμος είπε...

Ο συνδιασμός του ποιήματος με την εικόνα και τον τίτλο είναι άψογος!μπράβο, Heart n Soul,πάντα τέτοια!
Τατ-Κατ

heart n soul είπε...

skouliki εύχομαι πάντα δρόμους φωτεινούς. ευχαριστώ για την πρόσκληση, θα περάσω.
kiki:)
Τατ-Κατ, πάντα με την καλή κουβέντα:)